Su Misalii

Sen Yokken Biraz Daha Ölüyorum Ben

23/4/2008 · Kategori: Dost Kalemden

 

Sen Yokken Biraz Daha Ölüyorum Ben 

Sen yokken biraz daha ölüyorum ben 
Gönlüm sonbahar, yaprak yaprak dökülüyor 
Her mevsim kış, her günüm gece 
Sonu yok yolların, yarını yok saatlerin 

Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında 
Kokusu yok çiçeklerin, gök kuşağının rengi yok 
Ateşi yok sevmelerin, sigaramın dumanı yok 
Gözlerin her yerde, ne yana baksam gözlerin 
Ve ben biraz daha ölüyorum gözlerinin ortasında 

Alevi yok yangınların, suyu olmadığı gibi yağmurun 
Denizin mavisi yok, tıpkı gözlerin gibi 
Gözlerin her yerde, ne yana baksam gözlerin 
Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında 

Dostu yok gecelerin, geceler çok uzun 
Geceler bir ömür, ömür dediğin bir tutam ümit 
Ümidi yok yarınların, 
Tıpkı senin yokluğun gibi 
Ve ben biraz daha sana hasret 
Hasret bir ip boğazıma düğümlenmiş 
Düğümler her tarafımda, bütün yollar kör düğüm 
Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında 

Yalnızlığını ben yazarım şiirlerin, ayrılığını ben 
Karamsarlıkları hep senden 
Hayalinle süslenen bu şehir 
Ve ben ölüyorum bu şehirde sensizlik ortasında 


Adem Canpolat

 

Bekleyişim Senden Yana Sana

2/3/2008 · Kategori: Dost Kalemden

İstemeden de olsa sevdiğiniz veya sizin için önemli olan birini kırdınız mı yada hiç üzdünüz mü??

Hemen her insanın aklına geldiğinde onu derinden yaralayarak buhran bataklığına sürükleyen ve her defasında yüreğini burkan elem verici bir mazisi vardır mutlaka.

Ona, nasıl söylemişti kılıçtan daha keskin olan o sözleri…

Ona, nasıl sarfetmişti o yıkıcı kelimeleri…

Ona, nasıl dili varmıştı da söylemişti o yürek dağlayan sözcükleri…

Peki ya o??

Nasılda sarsılmıştı derinden…

Nasılda içi acımıştı yoğun suçluluk duygusu altında ezilmekten…

Nasılda kelimeler boğazına düğümlenmişti şaşkınlıkla birlikte üzüntüsünden…

Bu sahneler aklımıza her geldiğinde o anı yeniden yaşar ve tekrar tekrar kahroluruz. Zamanı geri döndürebilseydik keşke…

Hemen en başa döner ve kendimize hakim olmaya çalışırdık. Kimimiz ağzını bantlardı, kimimiz çizgi filmlerdeki gibi fermuar çekerdi, kimimizse eline iğne iplik alıp canlı canlı dikerdi ağzını. Kısacası ona o sözleri söylememek için her şeyi yapar, har acıya katlanırdı… Yeter ki o üzülmesindi…

Ancak ne mümkün… Ne zamanı geri döndürerek her şeye yeniden başlama ne de o zamana geri giderek sadece o anı silmek için bir şansımız yok.

Evet ok yaydan çıktı, hedefe doğru ilerliyor veee tam isabet…

Bir okun hedefini bulması hiç bu kadar üzmemişti, hiç bu kadar hüzün vermemişti…

Peki ne yapmalı??

Açıkçası bende bilmiyorum…

Evet biraz önce bahsettiğim şeyi ben bugün yaptım ve maalesef hedefi tam onikiden vurdum. Onun o anki yaşadığı kırgınlık ve üzüntü dalga dalga büyüyerek bir çığ olup düştü üzerime…

Ne yapmıştım ve şimdi ne yapmalıydım??

İçinde bulunduğum durumun adı nedir??

 Meşru müdafa mı yoksa suç mu??

Bu ikilemi birçoğumuz yaşamışızdır, yaşamayanlar ise yaşayacaktır… İkilemin adının ne olduğu fark eder mi?? O kırıldıktan, o üzüldükten sonra…

Evet yapılacak tek bir şey var; acizliğimizi itiraf etmek, onun gönlünü almaya çalışarak kırılan kalbini onarmaya çalışmak ve son tahlilde beklemek…

Neyi bekleyeceğiz??

Tabiî ki affedilmeyi…

Ben bekliyorum…

Eğer sizlerde her insanın hata yapabileceğini biliyorsanız, kalpten sunulan bir özrün eskisi gibi olmasa da yaraları tamir edebileceğine inanıyorsanız ve onu tamamen kaybetmek istemiyorsanız sabırlı olun ve bekleyin…

Hayatınızda bu ve benzeri üzücü olayların yaşanmaması dileğiyle…

 

Dost Kalemden